Lütfen giriş yapın veya üye olun.

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz
Gelişmiş Arama  

Haberler:

Gönderen Konu: Kuran'daki Tefekkür Kavramı  (Okunma sayısı 931 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Apollonius

  • Aktif üye
  • *
  • Puan 16
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • İleti: 291
Kuran'daki Tefekkür Kavramı
« : 11 Mart 2010, 17:47:17 »

"Tefekkür", Yüce Rabbimizin, üzerinde önemle durduğu ve bizlere zorunlu kıldığı bir eylemdir. Bu sebeple "tefekkür" kavramının herkes tarafından iyice özümsenmesi gerekmektedir.
"Tefekkür" mastarı (tefekkere fiili), üç harfli olan "fikr" kökünden (fekere fiilinden) türemiştir. "Fikr" ise; "İ'mâl ül hatarı fi ş şey'i (Bir şey hakkında ham düşünce üretilmesi)" demektir (Lisan ül Arab, cilt 7, s. 146).
"Fikr" (ham düşünce)" sözcüğü, Kur'an'da sadece Müddessir suresinin 18. ayetinde (tef'il babı kalıbıyla) yer almış ve orada konu edilen kişi, tefekkür etmediği, fikri (ham düşüncesi) ile hareket edip kâfir olduğu için kınanmıştır:

Müddessir; 18-25: Düşündü ve ölçü koydu.

- O mahvoldu - nasıl bir ölçü koydu!

Yine - o mahvoldu - nasıl bir ölçü koydu!

Sonra baktı.

Sonra yüzünü buruşturdu, kaşlarını çattı.

Sonra, arkasını döndü ve böbürlendi.

Şöyle dedi: "Bu, rivayet edilerek gelen bir büyüden başka bir şey değil.

Bu, beşer sözünden başka bir şey değil."


"Ham düşünce üretmek" anlamındaki "fikr" sözcüğünden türemiş olan "tefekkür" sözcüğü ise Lisan-ül Arab'da "teemmül" olarak, "teemmül" sözcüğü de "tesebbüt" olarak tanımlanmıştır (Lisan ül Arab, cilt 7, s. 146). Bu sözcüklerin Türkçe karşılıklarına göre "tefekkür"; "Herhangi bir mesele hakkında iyice, etraflıca düşünmek, zihni yormak, işin bilincine varmak, yani üzerinde düşünülen konuya ait bilgileri ve başka fikirleri karşılaştırmak, aralarındaki bağlantıları inceleyerek bir karara ve hükme varmak" anlamına gelmektedir. Görüldüğü gibi "tefekkür", ham düşünce olmadığı gibi, sadece düşünme yetisinin ürünü de değildir; düşünme yetisi ile birlikte, akıl, muhakeme, hafıza, dikkat gibi diğer melekelerin ortaklaşa ürettikleri bir yargıdır.
Böyle olmasına rağmen bu kavram Türkçe'de yaygın olarak sadece "düşünme" sözcüğü ekseninde anlaşılmakta ve ifade edilmektedir.
"Tefekkür"ü daha doğru bir şekilde anlayabilmek için; "düşünme" ile arasındaki farkı belirlemek, bunun için de öncelikle "düşünme"nin ne olduğunu bilmek gerekmektedir. "Düşünme" başlığı altında psikoloji ders kitaplarında ve Ana Britannica ansiklopedisinde aşağıdaki bilgiler verilmektedir:

"Düşünme, beynin dolayısıyla (indirect) yaptığı bir tepkidir. ... Beynimizin işleyişi yalnızca dış uyaranların varlığına tâbi değildir. Bir dış uyarıcı olmadan da beynimizin "düşünme" şeklinde faaliyetine devam ettiğini görürüz. O kadar ki, kendimizi en sakin hissettiğimiz, her şeyle ilgimizi kestiğimiz zamanlarda dahi beynin faaliyetini gözlemek kabildir: Yorgun bir insanın hiçbir şeyi düşünecek hâli olmasa da, kafasından bir yığın hayaller geçer. Meselâ uykusunda rüyalar görür. Böylece zihin âdeta boş durmaktan hoşlanmazmış gibi görünmektedir. Burada beyin, kendisine bir ‘övendire' ödevini gören maddî uyaranlara karşı değil, belki bu maddî uyaranın beyinde bıraktığı bir ‘iz'e veya onun ‘sembol'üne karşı tepki gösteriyor denilebilir. ... Aradan bir hayli zaman geçmesine rağmen beyni, aynı olay veya tepkiye davet eden sebep, artık maddî bir uyaran değil, o olayın algılanmasından meydana gelen, ‘olay'ın hayalleri, tasavvurlarıdır. Yani beyin o anda olaydan gelen maddî uyaranlarla değil, o olaydan arta kalmış olan ‘sembol'lerle faaliyet hâlindedir." (Genel Psikoloji, Lütfi Öztabağ, Remzi Kitabevi 7. Baskı, s. 118-119)

"Düşünme, bireyin zihinsel etkinlikleri ile dış uyaranlar arasında kurduğu bağlantıdır. ... Geçmişte düşünme bilinçli bir deneyim olarak tanımlanmaktaydı. Ancak, uyarıcı durumlar ile bunlara verilen cevaplar arasındaki tüm süreçler bilinçli değildir. Psikanalize göre ‘birincil süreç düşüncesi', bilinç dışı ve sözcük öncesi bir süreçtir, yani sözcüklerle simgeselleşmemiştir. Örneğin, bir isteğin insanı baskı altında bırakması sözcüklere dökülemez. Bu düşünce türünde karşıtlar bir arada bulunabilir; böyle düşünce mantık kurallarına uymaz, zaman ve yer tanımaz, neden-sonuç bağıntısı taşımaz ve bütünüyle haz ilkesi doğrultusunda, gerçeklikle bağıntılı olmayan bir biçimde gelişebilir. Oysa ‘ikincil süreç düşüncesi', gerçeklik ilkesine bağlı olarak dış nesnelerin gerçekliğini gözetir, söze dökülür, dil ve mantık kurallarına uyum gösterir. İç ve dış etkilerin yoğunluklarına bağlı olarak düşünce, mantıksal (yönlendirilmiş ve yapılandırılmış) ya da düşsel (imgesel ve fantastik) olabilir. Mantıksal düşünme, yaşanan deneyimlerin sonuçları arasında bağlantı kurma yolundaki usavurmanın yönlendirilmiş ve yapılandırılmış biçimidir. Bu nitelikteki düşünce nesnel, dışa yönelik ve ‘gerçekçi' (realistik) olarak nitelenir. Bunun karşıtı öznel, duygusal olan ‘içe yönelik' (otistik) düşüncedir. ... ‘Gerçekçi düşünce', bir amaç doğrultusunda düşüncelerin bir araya getirilmesi ve düzenlenmesine yönelik mantıklı düşüncedir: Nesneler, kavramlar ya da bilgi kaynakları arasında bağlantı kurma, değerlendirme, yargılama, problem çözme ve yeni çözümler bulma, ilke çıkarsama, tümevarım ve tümdengelim gibi değişik biçimler alabilir. ‘İçe yönelik düşünce', temelde düşünenin istek ve fantezileri bağlamında, dış koşullar ya da yer-zaman-nedensellik bağlantıları dikkate alınmadan gelişen düşüncedir. Bu tür düşüncenin tipik örneği, uyaranlara herhangi bir denetim uygulanmadan, düşüncelerin ansızın kendiliğinden anımsandığı serbest çağrışımdır. ..." (Ana Britannica, cilt 11, s. 20)

Yukarıdaki açıklamalardan, "düşünme" hakkında şu tespitleri yapmak mümkündür:
- Düşünme, karşılaşılan her nesne ve olguya karşı, beyin tarafından verilen dolaylı bir tepkidir. Ancak bu tepki her zaman etki ile eş zamanlı olarak ortaya çıkmaz.
- Düşünme dolaylı bir tepki olduğundan, bu tepkiyi doğuracak bir etkinin bulunmaması hâlinde beynin düşünce yetisi harekete geçmez. Meselâ duyu organlarının algılama yapamadığı bir ortamda (uzayda, boşlukta) beynin düşünme faaliyetinde bulunması söz konusu değildir.
- Düşünme yetisi, kontrol edilemeyen, yani insana boyun eğmeyen, onun iradesi dışında her türlü koşulda faaliyet gösteren bir beyin fonksiyonudur.
- Düşünme, beynin bilinçli sürecinde oluşabileceği gibi (ikincil süreç düşüncesi), bilinçsiz sürecinde de oluşabilir (birincil süreç düşüncesi).
- Düşünme, kendisini oluşturan iç ve dış etkilerin yoğunluklarına göre; "içe yönelik" veya "gerçekçi" olarak nitelendirilebilir.


"Tefekkür"ü daha doğru bir şekilde anlamak amacıyla gelinen bu noktadan sonra bize göre yapılacak şey; yazımızın başında Lisan ül Arab kaynaklı açıklamalarını verdiğimiz "fikr" ve "tefekkür" kavramlarının, yukarıdaki bilimsel açıklamaların neresinde yer aldığına ve bilimsel açıklamalardaki tarifler ile Lisan ül Arab kaynaklı tarifler arasında bir fark olup olmadığına bakmak olmalıdır. Ancak, bu bakışın sağlıklı olabilmesi için ise, Kur'an gözlüklerimizin takılı olması gerekmektedir. Çünkü cevabını aradığımız şey, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür"dür.
Konuya Kur'an penceresinden bakıldığında Kur'an'ın, "fikr" ve "tefekkür" kavramlarını, beynin bilinçli sürecine ait faaliyetler olarak kabul ettiği hemen görülmektedir. Çünkü Kur'an'ın muhatabı "bilinçli insan"dır. Yani Kur'an'ın "fikr" ettiğini söylediği ve "tefekkür" etmesini istediği insan; Kur'an'ın muhatabı olan "bilinçli insan"dır. Bu tespit, yukarıdaki bilimsel açıklamalar dikkate alınarak ifade edilecek olursa denilebilir ki; "fikr" de, "tefekkür" de, "ikincil süreç düşüncesi" kapsamındadır.
Bu noktada, "fikr" ve "tefekkür"ün, bilimsel açıklamalarda "ikincil süreç düşüncesi" olarak adlandırılan düşünceyi oluşturan "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce"ye karşılık geldikleri zannedilebilir. Çünkü bilimsel açıklamalarda, beynin bilinçli sürecinin ürünleri olarak "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce"den başka bir düşünceden bahsedilmemektedir. Dolayısıyla "fikr" ve "tefekkür"ü, "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce" ile özdeşleştirmek, en uygun davranış gibi görünmektedir.
Gerçekten de "fikr" denilen ham düşüncelerin bir çoğu vesveseden ibaret, tutarsız, anlamsız, bazıları da Kur'an'ın bildirdiği gibi insanı helâk edecek boyutta zararlıdır. Bu durumda, insanın hevasını ön plânda tuttuğu ve bu hevanın derecesine göre; içe dönük, imgesel, fantastik, düşsel olarak adlandırılan düşünce ile "fikr", aynı şeymiş gibi algılanabilir. "Fikr" ile "içe dönük düşünce" aynı şey olarak kabul edildiğinde ise, "tefekkür" ile "gerçekçi düşünce"nin de aynı şey olduğunun kabulü lâzım gelir. Nitekim "tefekkür" sözcüğünü açıklayan "karar vermek", "hükme varmak" gibi davranışlar ile "gerçekçi düşünce"yi açıklayan "değerlendirme", "yargılama", "problem çözme", "ilke çıkarsama" gibi davranışlar, anlamları itibariyle aynı eksende olan davranışlardır.
Ancak, bize göre bu yaklaşım noksandır ve bu yaklaşım ile doğru sonuca ulaşmak mümkün değildir. Kur'an, yazımızın sonunda bir çok örneğini vereceğimiz gibi, "tefekkür" sayesinde insanın yanlıştan uzaklaşarak doğruyu bulacağını, gerçek başarıya ulaşacağını söylemektedir. Yani "tefekkür" sonucunda, ödülü cennet olan gerçek başarı söz konusudur. Halbuki "gerçekçi düşünce"nin tarifinde, açıklamalarında, böyle bir başarıya ulaştırma özelliğinden bahsedilmemiştir. Başka bir ifade ile, her aşaması bilimsel gerçeklere dayandırılarak mantıklı bir amaca göre hazırlanmış bir plân tasavvuru, "gerçekçi düşünce" olarak nitelendirilebilir ama gerçek başarıya ulaşmaya hizmet etmiyorsa, "tefekkür" olarak nitelendirilemez. Örnek olarak, nükleer enerjiyi bir imha silâhı olarak geliştiren düşünce, "gerçekçi düşünce"dir ama asla "tefekkür" değildir. Bu durumda, bilimsel açıklamalarda yer alan "gerçekçi düşünce" tarifi, "tefekkür"ün açıklamasında yeterli olamamakta, noksan kalmaktadır.
Diğer taraftan Kur'an, Müddessir suresinin 18. ayetinde; "fikr" eden kişinin ölçü koyduğunu söylemektedir. Ölçü koymak ise, anlam olarak değerlendirme yapmayı ve hüküm vermeyi de içermektedir. Yani ayette sözü edilen kişi, bilimsel açıklamalarda "gerçekçi düşünce" olarak tanımlanmış davranışlarda bulunmak suretiyle ölçü koymuş ama sonuçta "fikr" ettiği (ham düşünce ürettiği) için kınanmıştır. Şu hâlde Kur'an'daki "fikr" eylemi; bilimsel açıklamalardaki, hevanın ön plâna çıktığı "içe dönük düşünce"yi temsil ettiği gibi, "gerçekçi düşünce"yi temsil etmektedir
Bu bilgiler ışığı altında, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür" kavramları hakkında aşağıdaki tespitleri yapmak mümkündür:
- Kur'an bilinçli insanları muhatap aldığı için, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür", bilinçli beynin ürünleridir.
- Kur'an'daki "fikr"; bilinçli bir beyin tarafından üretilen, düşüncelerin ansızın kendiliğinden anımsandığı serbest çağrışımlardan başlayarak, değerlendirme, yargılama, ilke çıkarsama, problem çözme gibi biçimler ihtiva eden "gerçekçi düşünce"nin de içinde bulunduğu, düşünce çeşitlerinin genel adıdır.
- Kur'an'daki "tefekkür"; yanlıştan sakındırıp doğruyu buldurmak suretiyle gerçek başarıyı sağlayan "fikr"dir.

Bu son tespitin bazı yanlış anlaşılmalara meydan vermemesi için, bir hususun hemen belirtilmesinde yarar vardır: Gerçek başarının elde edilmesi, insanın oturduğu yerde tefekkür etmesi ile değil, tefekkür ile bulduğu doğruları hayatına geçirmesi, o doğrulara uygun davranması ile mümkündür. Nasıl ki, kuvveden fiile dönüşmeyen yanlış düşünceler sebebiyle kimsenin hesaba çekilmesi, cezaya çarptırılması söz konusu edilemezse, kuvveden fiile dönüşmeyen doğru düşünceler de kişiye ödül getirmez.

Gerek "fikr", gerekse "tefekkür", beynin düşünme fonksiyonunun ürünleri olduğu için, ancak algılanabilen varlıklar ve olaylar hakkında yapılabilir. Buna göre "fikr" ve "tefekkür", Allah'ın yarattığı ve algılayabildiğimiz varlıklar için söz konusudur ama suret olarak vasıflandırılamayan ve şekil olarak hayal edilemeyen Allah hakkında mümkün değildir. Keza Kur'an'da örneklemelerle, sembollerle anlatılan cennet, cehennem ve diğer detaylardan oluşan ahiret hayatı hakkında da, bizim bulunduğumuz boyuttan farklı bir boyutta bulunduğu (Rad; 35, İsra; 60, Muhammed; 15, İnsan; 16), dolayısıyla bizim de algılayamadığımız bir âlem olduğu için, "fikr" ve "tefekkür" yapılamaz. Bundan başka "fikr" ve "tefekkür", insan beyninin ürünleri olduğundan Allah için kullanılamaz. Yani Allah'ın fikir sahibi olması veya tefekkür etmesi mantıksızdır, söz konusu edilemez.
Kur'an, "tefekkür" dışında, insanlara gerçek başarının yolunu gösteren iki eylemin daha var olduğunu bildirmiştir. Bu eylemlerden biri "akletmek", diğeri de "vahye kulak vermek"tir:

Mülk; 10: Ve yine derler ki: "Eğer kulak vermiş olsaydık veya akletmiş olsaydık, sair/ Cehennem halkı arasında olmazdık."

Furkan; 44: Yoksa onların çoğunu vahye kulak verir veya akleder mi sanıyorsun? Onlar sırf hayvan gibidirler, hatta gidişatça daha sapıktırlar.

"Tefekkür"ün alt basamağı mahiyetinde olan "akletmek", Kur'an'da mecazen "tefekkür" anlamında kullanılmıştır (Bakara; 44, 73, 76, 164, 170, 171, 242, Âl-i Imran; 65, 118, Maide; 58, 103, En'âm 32, 151, A'râf; 169, Enfal; 22, Yunus; 16, 42, 100, Hud; 51, Yusuf; 2, 109, Rad; 4, Nahl; 12, 67, Enbiya; 10, 67, Müminun; 80, Hacc; 46, Nur; 61, Şuara; 28, Ankebut; 35, 63, Rum; 24, 28, Kasas; 60, Ya Sin; 62, 68, Saffat; 138, Mümin; 67, Zümer; 43, Zühruf; 3, Hadid; 17, Casiye; 5, Hucurat; 4, Haşr; 14).
Ancak, "akletmek (aklı kullanmak, akıl yürütmek)" ve bu yolla "tefekkür"e ulaşmak herkesin yapabileceği bir şey olmayıp, bilginlere özgü bir beceridir. Yani bilgisizler "tefekkür" edemezler:

Ankebut; 43: Bu örnekleri insanlara veriyoruz. Ama, bilginlerden başkası akletmez.


Vahye kulak vermek ise, vahyi kabul etmek ve onunla amel etmek demektir. Vahydeki haberler, Muhbir-ı Sadık (Doğru Haberci) olan Allah tarafından bildirildiği için mutlak doğrudur. İnsanoğlu, vahydeki haberlerin, uyarıların hepsine bilimsel bilgi olarak henüz ulaşamamış, onların doğruluğunu ilimle tespit edememiştir. Ama vahyin haberlerini, uyarılarını kabul edenler, yani vahye kulak verenler, bu doğru haber ve bilgiler sayesinde kendilerini kurtarırlar. Yine vahye kulak verenler, zihinlerinde oluşan ham düşünceleri, vesveseleri Kur'an terazisine götürüp tartarlarsa, yani bize göre Şeytan-ı Racim'den Allah'a sığınırlarsa, zihinlerinde oluşanların yanlışlarını hemen görme şansını elde ederler.
"Vahye kulak vermek" de aynen "akletmek" gibi Kur'an'da "tefekkür" anlamıyla kullanılmıştır (A'râf; 100, Yunus; 67, Nahl; 65-69, Rum; 21-24, Secde; 26, Enfal; 21, 22, Kehf; 101, Kaf; 37).

Sonuç olarak, İslâm'ın çok önem verdiği "tefekkür"ün; düşünme yetisi başta olmak üzere insan beyninin bir çok melekesinin, aynı anda ve en mükemmel şekilde kullanılması olduğu söylenebilir. Tefekkür için önce akledebilmek, akledebilmek için de bilgili olmak lâzımdır. Yani tefekkür, insanın bilgisini arttırır, insanı taklitçilikten kurtarır. Bilgili insan, iyi ve kötü şeylerin ayrımını bilgi ile yapar, her zaman için kârlı çıkar ve doğru davranışları ile de başkalarına yol gösterir.

Tefekkürü konu alan ve tefekkür örneğini sergileyen Kur'an ayetleri aşağıda verilmiştir:

Âl-i Imran; 190, 191: Göklerin ve yerin yaratılışında, gecenin ve gündüzün gidip gelişinde elbette aklıselim sahipleri için ibret verici deliller vardır.

Onlar ayakta, oturarak ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde tefekkür ederler (düşünürler). Rabbimiz (derler), bunu boş yere yaratmadın, sen yücesin, bizi ateş azabından koru!.

Bakara; 219: Ey Muhammed! Sana uyuşturucu ve kumardan soruyorlar. De ki: "Bu ikisinde büyük bir günah, bir de insanlar için bazı menfaatler vardır. Fakat günahları, menfaatlerinden daha büyüktür." Yine sana neyi infak edeceklerini soruyorlar. De ki: "İhtiyaçtan fazlasını infak edin." İşte böylece Allah, size ayetlerini açıklı- yor. Umulur ki siz düşünürsünüz.

Bakara; 266: Hiç biriniz ister mi ki, kendisinin hurmalık ve üzümlüklerden bir bahçesi olsun, altında ırmaklar aksın, içinde her türlü ürünü bulunsun da, kendi üzerine de ihtiyarlık çökmüş ve elleri ermez, güçleri yetmez küçük, zayıf çocukları olsun. Derken ona ateşli bir bora isabet ediversin de o bahçe yanıversin. İşte Allah, ayetlerini size böylece açıklıyor. Umulur ki, düşünürsünüz.

En'âm; 50: De ki: "Size Allah'ın hazineleri benim yanımdadır, demiyorum. Gaybı da bilmiyorum. Ve size, ben bir meleğim de demiyorum. Ben sadece bana vahyolunana uyuyorum." De ki: "Kör ile gören bir olur mu? Hiç düşünmez misiniz?

A'râf; 176: Ve eğer dileseydik onu o ayetlerle yüceltirdik, fakat o alçaklığa saplandı kaldı ve kendi keyfinin ardına düştü. Artık onun ibret verici hâli o köpeğin hâline benzer ki, üzerine varsan da dilini uzatır solur, bıraksan da solur. İşte bu, ayetlerimizi inkâr eden kavmin misalidir. Bu kıssayı iyice anlat, belki biraz düşünürler.

A'râf; 184: Onlar arkadaşlarında herhangi bir cinnet bulunmadığını hiç düşünmediler mi? O, açık bir uyarıcıdan başka biri değildir.

Rum; 8: Kendi içlerinde hiç düşünmediler mi ki, Allah göklerde, yerde ve bu ikisi arasında bulunan her şeyi ancak hak ile ve belirlenmiş bir süre için yaratmıştır? Gerçekten insanların çoğu, Rabblerine kavuşmayı inkâr etmektedirler.

Rum; 21: Yine O'nun ayetlerindendir ki, sizin için nefislerinizden kendilerine ısınırsınız diye eşler yaratmış, aranıza bir sevgi ve merhamet koymuştur. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır.

Yunus; 24: Dünya hayatının misali şöyledir: Gökten indirdiğimiz su ile, insanların ve hayvanların yediği bitkiler birbirine karışmıştır. Nihayet yeryüzü süslerini takınıp süslendiği ve sahipleri kendilerini ona gücü yeter sandıkları bir sırada, geceleyin veya gündüzün, ona emrimiz gelivermiştir, ansızın ona öyle bir tırpan atıvermişiz de sanki bir gün önce orada hiçbir şenlik yokmuş gibi oluvermiştir. Düşünen bir kavim için ayetlerimizi işte böyle açıklarız.

Rad; 3: O'dur ki arzı uzattı, orada sabit dağlar ve ırmaklar var etti. Orada bütün meyvelerden iki çift yarattı. Geceyi gündüzün üzerine örtüyor. Şüphesiz bunda tefekkür eden (düşünen) bir toplum için ayetler vardır.

Nahl; 10, 11: O'dur ki, sizin için gökten bir su indirdi. İçecekleriniz ondandır ve hayvanları otlattığınız ağaçlar, bitkiler ondan sulanıp filizlenmektedir.

Onunla size ekin, zeytin, hurma, üzümler ve her çeşit meyvelerden bitirmektedir. Şüphesiz bunda, tefekkür eden (düşünen) bir toplum için (yaratıcının varlığına, kudretine ve hikmetine) işaret vardır.

Nahl; 44: Biz o peygamberleri mucizelerle ve kitaplarla gönderdik. Ey Peygamberim! Sana da Kur'an'ı indirdik ki, insanlara vahyedi-leni açıklayasın. Belki onlar da düşünürler.

Nahl; 69: Sonra meyvelerin hepsinden ye de, Rabbinin (sana) kolay kıldığı yollara gir, diye ilham etti. Onların karınlarından renkleri çeşitli bir bal çıkar ki, onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz ki bunda düşünen bir millet için, büyük bir ibret vardır.

Zümer; 42: Allah, o canları öldükleri zaman, ölmeyenleri de uyuduklarında alır. Sonra haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkoyar, diğerlerini de takdir edilmiş bir süreye kadar salıverir. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır.

Casiye; 13: O, göklerde ve yerde bulunan her şeyi kendinden bir lütuf olarak sizin hizmetinize vermiştir. Şüphesiz bunda düşünen topluluklar için ibret ve deliller vardır.

Haşr; 21: Biz bu Kur'an'ı bir dağa indirseydik, Allah'ın korkusundan onu, baş eğmiş, parça parça olmuş görürdün. Bu misalleri, tefekkür etsinler diye insanlara veriyoruz.





Hakkı Yılmaz
Moderatöre rapor et   Kayıtlı

gulistan_2

  • Süper Moderatör
  • *
  • Puan 700
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 13.677
Ynt: Kuran'daki Tefekkür Kavramı
« Yanıtla #1 : 12 Mart 2010, 02:12:29 »

malesef bu yaziya da not düsmek zorundayim
burada ve diger basliklarda yazdiklarinizda yine ehlibeytten tek bir aciklama yok!
Moderatöre rapor et   Kayıtlı


Biliyorsan buyur konus...konusta feyiz alsinlar...bilmiyorsan tut dilini seni bir adam saysinlar

Apollonius

  • Aktif üye
  • *
  • Puan 16
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • İleti: 291
Ynt: Kuran'daki Tefekkür Kavramı
« Yanıtla #2 : 12 Mart 2010, 11:23:22 »

malesef bu yaziya da not düsmek zorundayim
burada ve diger basliklarda yazdiklarinizda yine ehlibeytten tek bir aciklama yok!

Zaten konunun başlığı ehlibeytte tefekkür kavramı değil. Fakat ehlibeytin Kuranda tefekkür kavramı ile ilgili açıklamaları varsa yazın altına, ben konuyu kilitlemedim ki. Elimdekileri paylaşıyorum sadece. Ehli beyt kaynakları bende yok sizde var.

İş olsun diye yazmak yerine varsa bir bildiğiniz siz de yazın kendini ehlibeyt temsilcisi sanan arkadaş.

http://www.velayet.com/index.php?topic=12378.msg75021#msg75021
« Son Düzenleme: 12 Mart 2010, 11:54:07 Gönderen: Apollonius »
Moderatöre rapor et   Kayıtlı

gulistan_2

  • Süper Moderatör
  • *
  • Puan 700
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 13.677
Ynt: Kuran'daki Tefekkür Kavramı
« Yanıtla #3 : 12 Mart 2010, 13:32:21 »

ehlibeytte tefekkür kavrami, kurandaki tefekkür kavramidir
ehlibeyti bulun önce diyorum size
kuranda ehlibeyt diye bir kavram var, diger konuda onlarca ayet verdim, bu ayetleri anlayin, ondan sonrasinda zaten böyle girisimlerde bulunmadan önce ehlibeyt ne demis diye arastirirsiniz
Moderatöre rapor et   Kayıtlı


Biliyorsan buyur konus...konusta feyiz alsinlar...bilmiyorsan tut dilini seni bir adam saysinlar
 

Bu sayfa 0.248 saniyede 26 sorgu ile oluşturulmuştur